De rijksoverheid zit met een zeer omvangrijk archief in haar maag, stelt het AD deze week. Het gaat om 800 km, een slinger documenten van Utrecht naar München. Het kabinet trekt 148 miljoen euro uit om de archieven eerst te sorteren - wat kan er weg, wat MOET er weg en wat mag blijven. Alle ministeries gaan in de periode 2009 tot en met 2019 samenwerken in één gemeenschappelijke uitvoeringsorganisatie om archiefachterstanden aan te pakken. Dit gebeurt in samenwerking met het Nationaal Archief. Door deze aanpak kan belangrijke overheidsinformatie sneller toegankelijk gemaakt worden voor publiek.
De rijksoverheid gaat haar informatiehuishouding daarnaast verder moderniseren. Eind 2009 presenteert het kabinet een visie daarop. Eén van de doelen van de modernisering is om ambtenaren op een verantwoorde en duurzame manier digitaal te laten werken. Deze gang van zaken illustreert dat archiveren niet in de genen zit bij overheidsinstellingen. Zou het niet zo moeten zijn dat rijksambtenaren bij ieder afgesloten project de informatie direct digitaal wegschrijven. Daarmee komt het beschikbaar voor alle betrokken, geïnteresseerde en bevoegde personen.
En als deze operatie is afgerond en we zoeken met een ingenieuze zoekmachine naar Irak + Nederlandse betrokkenheid, wat is dan het resultaat? Over 10 jaar commissie Davids II?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten