Over blokkers en remmers

Ik ben deze week voor een reguliere controle afspraak bij de cardioloog, dr. Baars, geweest. Vorige week had ik al een inspanningsonderzoek gedaan: fietsen tot je erbij neervalt. De resultaten waren goed. De cardioloog legde nog een keer goed uit dat ik ontegenzeggelijk een hartinfarct heb gehad. Oké, een relatief klein infarct, met relatief weinig (fysieke)gevolgen, Maar toch. Hij wil me daarom blijven volgen en het leek hem ook verstandig de medicijnen te blijven gebruiken: bloedverdunners, stolselremmers, betablokker en nog een. Cholestorol was goed, dus dat pilletje - Lipitor - kan de kast in. Binnen een kwartier had dr. Baars eigenlijk alles verteld wat ik wilde weten, de man had precies de vragen van mijn lijstje beantwoord. Ik vertelde dat hem dat het vreemd is om toch lichte fysieke ongemakken (snel moe, moeite met concentratie) te merken, terwijl er feitelijk niets met mij aan de hand is. Het zit toch tussen je oren, was zijn antwoord, en die medicijnen maken je ook suf. Het hele verhaal herhaalde hij eigenlijk ook tijdens een informatiebijeenkomst met andere patiënten. Een nuttige bijeenkomst, waarin ook wel gelachen werd. Ik was daar wel veruit de jongste patiënt. Niet echt iets om trots op te zijn.