Papa, mogen we in de zandbak? Ja natuurlijk denk je dan. Maar deze luie vader heeft nog altijd geen schoon zand gekocht. Dus de daad bij het woord en we stappen in de auto naar Palazzo, de meubel en bouwboulevard van Lelystad. Eerst maar gewoon bij de Gamma, die is het dichtst bij. We zaten al snel in de juiste gang, op zich al knap. Maar de pallet met speelzand was leeg. Er kwam iemand in een polootje op ons aflopen die vertelde dat hij het niet binnen had gekregen. De manier waarop hij het vertelde, verraadde dat dat voor hem geen verrassing meer was. Onverrichter zake togen wij naar de andere kant van de boulevard, smeekbedes om ijs negerend. We reden immers langs de ijscoman, zoals Nynke dat zegt. Dat heeft ze niet van haar ouders, want wij hebben het altijd over een ijsboer. Geert schreeuwt gewoon alleen IJS IJS IJS.
Bij de Praxis liepen we ook zo op de stellages met zand af. Er waren erg veel soorten zand, maar geen zandbakzand. Op zoek naar een medewerker om uitsluitsel. Is er geen zand of kijk ik er over heen, ook niet ondenkbaar. We komen bij een groepje van drie polootjes aan, die erg druk met elkaar zijn. Het is dat Geert het op een brullen zet, zodat ik aandacht krijg. "Als het er niet ligt, hebben we het niet", luidt het antwoord op mijn vraag. Verkeerd antwoord natuurlijk! Ik had willen horen: ik loop wel even met u mee, we moeten het hebben. In plaats daarvan rollen we weer naar de andere kant van de winkel. Nog een keer langs alle pallets, niks! Komt er een gozer uit het magazijn lopen, ik zeg: "Hee, waar is dat speelzand?" "Hebben we niet meer!"
Je had het beloofd pap, we willen in de zandbak. Ja ja, maar ik heb echt geen zin om ook nog eens drie kwartier door die mega Intratuin te zwerven. Bovendien had ik geen verschoning meegenomen, en Geert liet ruiken geen uitstel te dulden. Ben ik nou de enige die voor iets simpels als speelzand z'n humeur laat bederven? Die Praxis ziet mij trouwens voorlopig niet meer terug, ballentent!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten